سعدی غزل 1 : اول دفتر به نام ایزد دانا
صانع پروردگار حی توانا اکبر و اعظم خدای عالم و آدم
صورت خوب آفرید و سیرت زیبا از در بخشندگی و بنده نوازی
مرغ هوا را نصیب و ماهی دریا قسمت خود میخورند منعم و درویش
روزی خود میبرند پشه و عنقا حاجت موری به علم غیب بداند
در بن چاهی به زیر صخره صما جانور از نطفه میکند شکر از نی
برگتر از چوب خشک و چشمه ز خارا